Yabancı Şirketi ABD’ye Taşımak: L-1 Vizesiyle Pazar Genişletme Rehberi
by Hasan Alaz, Esq., Kurucu Avukat
Yabancı Şirketi ABD’ye Taşımak: L-1 Vizesiyle Pazar Genişletme Rehberi
Yurt dışında gerçek bir şirketi bulunan yöneticiler için ABD’de ofis açmak yalnızca bir kuruluş işlemi değildir. Aynı anda şirketler arası ilişkinin kurulması, ABD’deki görevin tasarlanması, operasyon planının hazırlanması ve transfer edilecek kişinin geçmişinin belgelenmesi gerekir. L-1 intracompany transferee vizesi, bu genişlemeyi yatırımcı vizesinden farklı olarak mevcut uluslararası şirket yapısı üzerinden kurar.
Kısa cevap şudur: Yabancı şirket ile ABD’deki şirket veya ofis arasında hukuken tanınabilir bir ilişki varsa, şirket yurt dışında gerçek ve devam eden ticari faaliyet yürütüyorsa ve transfer edilecek kişi son üç yılın en az bir yılında uygun nitelikte çalışmışsa L-1 stratejisi gündeme gelebilir. ABD’deki yapı yeni kurulacaksa ayrıca fiziksel işyeri ve bir yıl içinde uygulanabilir bir yönetici, executive veya uzman bilgi rolü yaratacak iş planı gerekir. Bu unsurların her biri somut belgelerle desteklenmelidir.
Bu rehber, L-1A rol testi veya blanket petition rehberi değil; yabancı şirketin L-1 ile ABD pazarına açılım planıdır. Ayrıntı için L-1A şirket yapısı rehberimize ve I-129S açıklamamıza bakabilirsiniz.
Kısa yanıt: L-1, yabancı şirketin ABD’deki ilişkili yapısına belirli çalışanları transfer etmesine imkân veren geçici bir çalışma kategorisidir. Şirket kuruluşu, ofis kiralanması veya bir kişiye “CEO” unvanı verilmesi tek başına L-1 uygunluğu yaratmaz. USCIS, gerçek şirket ilişkisine, devam eden ticari faaliyete, çalışanın önceki istihdamına ve ABD’deki fiilî görevine birlikte bakar.
L-1, ABD’ye ticari genişlemeyi nasıl destekler?
L-1, temel olarak bir yatırım miktarına veya anlaşmalı ülke vatandaşlığına dayanan kategori değildir. USCIS’in L-1A rehberine göre amaç, yabancı bir şirketin executive veya manager düzeyindeki çalışanını ilişkili ABD yapısına transfer etmektir. L-1B ise şirketin ürünleri, hizmetleri, süreçleri veya prosedürleri hakkında özel ya da ileri düzey bilgiye sahip profesyoneller için kullanılır.
Bu nedenle dosyanın merkezindeki hikâye “ABD’ye sermaye getirdim” değil, “Mevcut uluslararası işletmemizin ABD’deki ilişkili operasyonunu, bu şirketin bilgi ve yönetsel kapasitesine sahip çalışanlarla kuruyoruz” şeklindedir. ABD’deki yapı yalnızca kâğıt üzerinde bulunmamalı; şirketin ticari planı, operasyonu ve personel ihtiyacıyla uyumlu olmalıdır. Analizin omurgası şirket ilişkisi, transfer edilecek kişinin L-1A veya L-1B rolü, yabancı istihdamı ve ABD operasyonunun uygulanabilirliğidir.
Birinci adım: Şirketler arası ilişkiyi belgelemek
L-1 dosyasının hukuki zemini, yabancı ve ABD şirketleri arasındaki qualifying relationship ilişkisidir. Bu ilişki parent, subsidiary, affiliate veya branch yapısı üzerinden kurulabilir. USCIS Policy Manual Volume 2, Part L, Chapter 6, yalnızca iki şirketin aynı kişiler tarafından yönetilmesini değil; sahiplik ve kontrolün nasıl işlediğini de inceler.
Örneğin yabancı şirketin ABD’deki iştirak üzerinde hangi oranda sahipliği bulunduğu, oy haklarının kimde olduğu, yönetim kararlarını kimin alabildiği ve kâr dağılımının nasıl düzenlendiği önem taşıyabilir. Sadece bir hisse senedi sertifikası çoğu zaman ilişkinin bütününü açıklamaz. Şirket sözleşmeleri, pay defteri, ortaklık yapısı, yönetim kurulu kararları, oy hakları, sermaye transferleri ve ilgili finansal belgeler aynı kurumsal tabloyu desteklemelidir.
Lisans, franchise veya sıradan bir sözleşme ilişkisi, tek başına L-1 bakımından qualifying relationship oluşturmayabilir. Benzer şekilde, yabancı bir holding şirketinin veya pasif bir şirketin varlığı, aktif ticari ilişkinin yerini tutmaz. ABD’de şirket kurmak isteyen yabancı girişimciler, göçmenlik planını Amerika’da şirket kurma rehberimizdeki kurumsal ve ticari başlıklarla birlikte değerlendirmelidir.
Tek kişilik işletme yapıları ayrıca dikkat ister. USCIS Policy Manual, bir sole proprietorship’ın sahibinin kendisi adına L-1 petition sunamayacağını belirtir; çünkü işletme ile kişi arasında gerekli ayrı hukuki kişilik bulunmayabilir. Bu nedenle şirketin kuruluş biçimi ve gerçek sahiplik-kontrol yapısı, başvurudan çok önce incelenmelidir.
İkinci adım: ABD’deki rolü doğru seçmek
Yabancı şirketin ABD’ye açılması, transfer edilecek kişiye otomatik olarak L-1A verilmesi anlamına gelmez. ABD’deki işin gerçek niteliği, L-1A ile L-1B arasında seçim yapılmasını gerektirir.
L-1A: Executive veya manager
L-1A dosyasında kişi, şirketi veya önemli bir fonksiyonu yönetmeli; geniş takdir yetkisi kullanmalı ve günlük operasyonu bizzat yapan kişi olmaktan ziyade işi yöneten yapı içinde bulunmalıdır. Şirketin kurucusu olmak veya kartvizitte “CEO” yazması yeterli değildir. Görev tanımı, organizasyon şeması, bütçe yetkisi, işe alım sorumluluğu, raporlama hattı ve günlük iş dağılımı aynı yönetim rolünü göstermelidir.
Kurucu ABD’de ilk müşteriyi bulacak, teklifleri hazırlayacak, hizmeti bizzat sunacak ve müşteri desteğini tek başına yürütecekse, unvanı executive olsa bile dosyada rol ile fiilî iş arasındaki ayrım sorun yaratabilir. Bu nedenle büyüme planı, operasyonun hangi aşamada kimlere devredileceğini gerçekçi biçimde açıklamalıdır.
L-1B: Specialized knowledge professional
L-1B, yöneticilikten çok şirketin ürün, hizmet, teknoloji, süreç veya uluslararası uygulamaları hakkında özel ya da ileri düzey bilgiye dayanır. Çalışanın yalnızca deneyimli veya başarılı olması yeterli değildir; sahip olduğu bilginin şirketin kendi süreçleriyle veya uluslararası operasyonuyla neden bağlantılı olduğu açıklanmalıdır.
Yeni ABD ofisi bir ürünün, sistemin veya şirket içi operasyon modelinin kurulmasına dayanıyorsa L-1B anlamlı olabilir. Ancak pozisyonun başka herhangi bir işverende bulunabilecek genel bir meslek rolünden nasıl ayrıldığı belgelenmelidir.
Üçüncü adım: Yeni ofis stratejisini iş planına dönüştürmek
ABD’deki şirket veya ofis bir yıldan kısa süredir faaliyet gösteriyorsa “new office” kuralları gündeme gelebilir. Bu, yabancı şirketin henüz ABD’deki ticari faaliyetini tam olarak başlatmadığı durumlarda bir giriş yolu sağlayabilir; fakat yeni ofis başvurusu standart bir L-1 dosyasından daha ileriye dönük kanıt ister.
L-1A new-office dosyasında genel olarak yeterli fiziksel premises, transfer edilecek kişinin son üç yıl içinde en az bir sürekli yıl executive veya manager olarak çalışmış olması ve ABD ofisinin onaydan sonraki bir yıl içinde executive veya managerial bir pozisyonu destekleyeceğinin gösterilmesi gerekir. L-1B new-office dosyasında ise fiziksel işyeri ve çalışanın ücretini ödeme ve ABD’de faaliyete başlama konusunda finansal kapasite ayrıca önem taşır.
İyi bir iş planı yalnızca “ABD’de büyüyeceğiz” demez. Şu sorulara cevap verir:
- ABD’de hangi ürün veya hizmet sunulacak?
- İlk müşteriler, satış kanalları ve gelir modeli nasıl oluşacak?
- Hangi faaliyetler yabancı şirketten yönetilecek, hangileri ABD ekibine devredilecek?
- Transfer edilen kişi ilk yılın sonunda ağırlıklı olarak hangi yönetim veya uzmanlık görevini yürütecek?
- Ofis ve personel giderleri nasıl karşılanacak; ilk yıl hedefleri neden makul?
USCIS, new office statüsündeki L-1 çalışanına en fazla bir yıllık ilk kalış süresi verir. Diğer uygun L-1A çalışanlarında ilk süre en fazla üç yıl olabilir; L-1A uzatmaları toplam yedi yıla, L-1B uzatmaları ise toplam beş yıla kadar belirli koşullarla ilerleyebilir. Bu nedenle ilk yıl hedefleri, yalnızca vize dosyasını almak için değil, uzatma aşamasında gerçek operasyonu gösterebilmek için de tasarlanmalıdır.
Dördüncü adım: Kurumsal hikâyeyi kanıt paketiyle eşleştirmek
Bir L-1 dosyasında en güçlü kanıt, tek bir belge değil; belgelerin aynı ticari gerçeği göstermesidir. Şirketler arası ilişki için kuruluş ve sahiplik kayıtları, şirket sözleşmeleri, ortaklık ve kontrol belgeleri, finansal kayıtlar, yıllık raporlar veya ilgili vergi belgeleri kullanılabilir. Yabancı şirketin aktif olduğunu göstermek için müşteri sözleşmeleri, faturalar, personel kayıtları, banka hareketleri, web sitesi ve operasyon belgeleri dosyanın niteliğine göre önem taşıyabilir.
Çalışan bakımından ise son üç yıl içindeki en az bir sürekli yıllık yabancı istihdamın, görev seviyesinin, ücretin ve şirket ilişkisinin belgelenmesi gerekir. ABD’deki görev için ayrıntılı pozisyon tanımı, organizasyon şeması, raporlama hattı, bütçe ve işe alım planı hazırlanmalıdır. USCIS Policy Manual, özellikle L-1A’da günlük görevlerin ayrıntılı açıklanmasını ve kişinin esasen operasyonu bizzat yürütmek yerine yönetmesini arar.
Belge sayısını artırmak, kendi başına dosyayı güçlendirmez. Örneğin işveren mektubu yöneticilik iddia ederken bordro kayıtları, müşteri yazışmaları ve iş planı kişinin bütün işi tek başına yaptığını gösteriyorsa, belgeler arasındaki çelişki açıklanmalıdır.
Beşinci adım: Petition, vize ve ABD’ye giriş sürecini ayırmak
ABD’deki işveren genellikle çalışan adına Form I-129 sunar. Çalışan ABD dışındaysa, petition onayından sonra çoğu durumda DS-160 ve konsolosluk vize süreci gündeme gelir. Department of State’ın geçici çalışma vizeleri rehberi, konsolosluk görüşmesi, yerel belge talepleri ve idari işlem ihtimalinin başvurulan posta göre değişebileceğini belirtir.
Onaylanan petition ile verilen vize aynı şey değildir. Petition onayı, çalışanın L-1 sınıflandırmasına ilişkin USCIS kararını gösterir; vize, ABD dışındaki konsoloslukta seyahat için değerlendirilir; son kabul kararını ise ABD’ye girişte CBP verir. Girişten sonra verilen Form I-94 tarihi, izin verilen kalış süresinin pratik olarak en önemli kontrol noktalarından biridir.
Şirket düzenli olarak çok sayıda çalışan transfer edecek kadar büyükse blanket petition seçeneği değerlendirilebilir. Ancak blanket petition için ABD ofisinin en az bir yıldır iş yapması, en az üç qualifying organization bulunması ve önceki 12 ayda en az 10 L-1 onayı, en az 25 milyon dolar birleşik ABD satışı veya en az 1.000 ABD çalışanı alternatiflerinden birinin karşılanması gerekir. Yeni açılan küçük bir ABD ofisi için blanket petition genellikle doğru başlangıç noktası değildir; blanket konusunun ayrıntıları için Form I-129S rehberimize bakılabilir.
Aile, 2026 ücret değişikliği ve uyum planı
L-1 çalışanının eşi ve 21 yaşından küçük, evlenmemiş çocukları L-2 statüsüne başvurabilir. Geçerli L-2S statüsündeki eşler, USCIS’in açıkladığı çerçevede statüye bağlı çalışma yetkisine sahip olabilir; çocuklar ise L-2 statüsünde çalışamaz, fakat eğitim görebilir. Aile üyelerinin statüsü, ana çalışanın uygun istihdam ve statüsünün devamına bağlıdır.
2026’da ayrıca başvuru bütçesi bakımından önemli bir kontrol ortaya çıktı. USCIS’in 31 Ağustos 2026 tarihli L-1A ve L-1B sayfalarında yer alan uyarıya göre, 9 Eylül 2026 veya sonrasında postalanan ya da elektronik olarak sunulan belirli Form I-129 petition’larında, “covered employer” olan işverenlerin 9-11 Response and Biometric Entry-Exit Fee yükümlülüğünü kontrol etmesi gerekir. Covered employer; ABD’de en az 50 çalışanı bulunan ve çalışanlarının yüzde 50’sinden fazlası H-1B, L-1A veya L-1B statüsünde olan işverendir. USCIS, hâlihazırdaki statünün uzatılmasını istemeyen belirli amended petition’ların istisna olabileceğini de açıklar.
Ücretler ve form edisyonları başvuru tarihinde USCIS G-1055 Fee Schedule üzerinden kontrol edilmelidir. Sabit bir internet listesindeki tutara güvenmek yerine, petition türü, işveren yapısı ve filing yöntemi birlikte değerlendirilmelidir.
L-1’dan sonra ne olur? L-1A ve EB-1C ilişkisi
Bazı çok uluslu şirketlerde L-1A, ileride EB-1C multinational executive or manager stratejisiyle birlikte planlanabilir. Ancak L-1A onayı, EB-1C Green Card hakkı yaratmaz. EB-1C’de şirket ilişkisinin, yabancı ve ABD’deki işletmelerin niteliğinin, çalışanın yönetici veya executive rolünün ve ABD’deki operasyonun göçmenlik standardına göre yeniden değerlendirilmesi gerekir.
Bu nedenle şirket, ilk L-1 dosyasını yalnızca ABD’ye giriş tarihi üzerinden değil; kurumsal sahiplik, rolün gerçekliği, personel planı, operasyon kayıtları ve gelecekteki göçmenlik hedefleri üzerinden kurmalıdır. Uzun vadeli seçenekleri değerlendirmek için L-1 vizesi hizmet sayfamızı ve ilgili EB-1 strateji sayfamızı inceleyebilirsiniz.
Sıkça Sorulan Sorular
Yabancı şirketin ABD’de şube açması L-1 için yeterli midir?
Hayır. Şube veya başka bir ABD yapısının kurulması, qualifying relationship, gerçek ticari faaliyet, çalışanın yabancı istihdamı ve ABD’deki uygun görev şartlarının ayrıca gösterilmesini gerektirir. Salt kuruluş belgesi veya sanal adres tek başına yeterli olmayabilir.
Şirket sahibi kendisini L-1 ile ABD’ye transfer edebilir mi?
Bu, şirketin ayrı tüzel kişiliği, sahiplik-kontrol yapısı, yabancı istihdam geçmişi ve ABD’deki rolün gerçekliği üzerinden değerlendirilir. Sole proprietorship yapısı sahibini kendi adına petition edemez. Şirket sahibi dosyaları özellikle kurumsal yapı ve işveren-çalışan ilişkisinin gerçekliği bakımından dikkat ister.
Yeni ofis için önce ABD’de bir yıl faaliyet göstermek gerekir mi?
Hayır. New-office kuralları, bir yıldan kısa süredir faaliyet gösteren veya henüz faaliyete geçmekte olan qualifying ABD yapıları için uygulanabilir. Ancak bu dosyalarda fiziksel premises ve bir yıl içinde uygun bir executive, managerial veya specialized-knowledge pozisyonu destekleyecek plan gösterilmelidir.
L-1 vizesi Green Card sağlar mı?
L-1 geçici, göçmen olmayan bir kategoridir. Bazı L-1A sahipleri için EB-1C daha sonra değerlendirilebilir; fakat hiçbir L-1 onayı otomatik Green Card sonucu yaratmaz. Her iki kategori için şartlar ve kanıt standardı ayrı incelenir.
Sonuç: ABD’ye açılım, formdan önce yapılandırılmalıdır
Yabancı şirketin ABD’ye genişlemesi için L-1 stratejisi, yalnızca Form I-129 doldurulmasından ibaret değildir. Güçlü bir dosya; gerçek şirket ilişkisini, devam eden yabancı faaliyeti, uygulanabilir ABD operasyonunu, transfer edilecek kişinin geçmişini ve ABD’deki rolün fiilî niteliğini aynı ticari hikâyede birleştirir.
Başvuru öncesinde şirketler arası sahiplik-kontrol ilişkisini, L-1A/L-1B görevini, ilk yıl operasyon planını ve belge tutarlılığını doğrulamak gerekir.
Bu sayfa yalnızca genel bilgilendirme amaçlıdır; hukuki tavsiye niteliğinde değildir ve avukat-müvekkil ilişkisi oluşturmaz. L-1 uygunluğu; şirket yapısı, mülkiyet ve kontrol, yabancı istihdam, ABD’deki görev, ofis planı, aile durumu ve başvuru yöntemi birlikte değerlendirilerek belirlenmelidir.
Resmî kaynaklar
- USCIS — L-1A Intracompany Transferee Executive or Manager
- USCIS — L-1B Intracompany Transferee Specialized Knowledge
- USCIS Policy Manual — Volume 2, Part L, Chapter 2: General Eligibility
- USCIS Policy Manual — Volume 2, Part L, Chapter 6: Key Concepts
- U.S. Department of State — Temporary Worker Visas
- USCIS — Form I-129
- USCIS — Form I-129S
- USCIS — Fee Schedule, Form G-1055
Bilgilendirme notu
Bu sayfa yalnızca genel bilgilendirme amaçlıdır. Hukuki tavsiye niteliği taşımaz, avukat-müvekkil ilişkisi oluşturmaz ve somut durumunuza özgü değerlendirmenin yerine geçmez.